{"id":24986,"date":"2020-04-11T09:00:11","date_gmt":"2020-04-11T07:00:11","guid":{"rendered":"https:\/\/wbp.lublin.pl\/?p=24986"},"modified":"2020-04-16T18:33:57","modified_gmt":"2020-04-16T16:33:57","slug":"dawno-temu-w-odleglej-galaktyce-ludzie-pocztowki-wysylali-domowe-narodowe-czytanie-odc-19","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/wbp.lublin.pl\/index.php\/2020\/04\/11\/dawno-temu-w-odleglej-galaktyce-ludzie-pocztowki-wysylali-domowe-narodowe-czytanie-odc-19\/","title":{"rendered":"Dawno temu w odleg\u0142ej Galaktyce\u2026 ludzie poczt\u00f3wki wysy\u0142ali\u2026 (Domowe Narodowe Czytanie, odc. 19)"},"content":{"rendered":"

<\/p>\n

Pami\u0119tam m\u00f3j zachwyt nad \u2013 wydan\u0105 kilkana\u015bcie lat temu \u2013 ksi\u0105\u017ck\u0105 Ma\u0142gorzaty Baranowskiej <\/span>Pos\u0142aniec uczu\u0107. Prywatna historia poczt\u00f3wki<\/i><\/span>. Czyta\u0142am t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119, ogl\u0105da\u0142am, smakowa\u0142am, czyni\u0105c jednocze\u015bnie sobie wym\u00f3wki za zbytnie zami\u0142owanie do porz\u0105dku i brak sentymentu, kt\u00f3rych nast\u0119pstwem by\u0142o systematyczne czyszczenie szuflad z niepotrzebnych \u2013 jak mi si\u0119 wtedy wydawa\u0142o \u2013 szparga\u0142\u00f3w. <\/span><\/p>\n

W podobny nastr\u00f3j wprowadzi\u0142a mnie <\/span>Magda<\/b><\/span>, nadsy\u0142aj\u0105c do <\/span>Narodowego Domowego Czytania<\/b><\/span> tekst o poczt\u00f3wce, kolorowym (najcz\u0119\u015b<\/span>c<\/span>iej) kartoniku, kt\u00f3ry nam, ludziom z odleg\u0142ej galaktyki (zobacz tekst poni\u017cej), sprawia\u0142 rado\u015b\u0107, by\u0142 niespodziewanym lub spodziewanym przeka\u017anikiem dobrych emocji i uczu\u0107, kt\u00f3re kr\u0105\u017cy\u0142y \u2013 dzi\u0119ki niestrudzonym pocztowcom \u2013 pomi\u0119dzy lud\u017ami. <\/span><\/p>\n

Moja domowa kolekcja poczt\u00f3wek, z uwagi na wy\u017cej opisane nierozwa\u017cne dzia\u0142ania, nie jest imponuj\u0105ca, za to <\/span>Magdy<\/b><\/span> tak. Obie mamy nadziej\u0119, \u017ce w Pa\u0144stwa domach poczt\u00f3wki \u2013 zw\u0142aszcza te wielkanocne, zawieraj\u0105ce serdeczne \u017cyczenia rado\u015bci i nadziei z okazji \u015awiat Zmartwychwstania Pa\u0144skiego \u2013 jeszcze si\u0119 zachowa\u0142y. Je\u017celi Pa\u0144stwo je odszukaj\u0105, prosz\u0119 spojrze\u0107 na awers i rewers. B\u0119dzie to wtedy wsp\u00f3lne \u015bwi\u0119towanie \u2013 w rodzinnym i przyjacielskim gronie. Daleko, ale blisko. Z tymi, kt\u00f3rzy jeszcze s\u0105 z nami, i tymi, kt\u00f3rzy ju\u017c odeszli. A gdy nadejd\u0105 kolejne \u015bwi\u0119ta, wy\u015blijmy koniecznie \u015bwi\u0105teczn\u0105 kartk\u0119 do bliskich, przyjaci\u00f3\u0142, znajomych. Warto!<\/span><\/p>\n

Ewa<\/b><\/span><\/p>\n

\n

Dawno temu w odleg\u0142ej Galaktyce\u2026<\/b><\/span><\/p>\n

Galaktyka by\u0142a w\u0142a\u015bnie tutaj, i wcale nie tak dawno temu. Wtedy te\u017c mieli\u015bmy koniec \u015bwiata; inny ni\u017c teraz, ale w\u00f3wczas r\u00f3wnie, je\u015bli nie bardziej, przera\u017caj\u0105cy. Polska prze\u0142omu lat siedemdziesi\u0105tych i osiemdziesi\u0105tych XX wieku. Zamkni\u0119te granice. Nie ma Internetu, telefon stacjonarny stanowi dobro luksusowe (telefon\u00f3w kom\u00f3rkowych nie ma wcale). Dwa kana\u0142y telewizji; telewizja satelitarna pozostaje w sferze science fiction. I jest poczta. <\/span><\/p>\n

Poczta! Magiczne miejsce. Pe\u0142ne ruchu i huku stempli. Nie przypomina sklepiku typu „myd\u0142o i powid\u0142o”, jest szara jak ca\u0142a rzeczywisto\u015b\u0107, ale jest te\u017c pe\u0142na \u017cycia. Jak w piosence Skald\u00f3w <\/span>Ludzie listy pisz\u0105<\/i><\/span>. Koresponduj\u0105 z rodzin\u0105, przyjaci\u00f3\u0142mi, znajomymi. A gdy nadchodzi czas \u015bwi\u0105t, wysy\u0142aj\u0105 poczt\u00f3wki.<\/span><\/p>\n

Poczt\u00f3wka – dzi\u015b to raczej przedmiot kolekcjonerski. SMS, MMS, media spo\u0142eczno\u015bciowe, komunikatory – wypar\u0142y niepozorny kolorowy kartonik. W tamtym \u015bwiecie poczt\u00f3wka to nieod\u0142\u0105czny element \u015bwi\u0105t i wakacji. W okresie Wielkanocy przychodzi ich kilka, kilkana\u015bcie: pozdrowienia i \u017cyczenia od cioci i wujka, od babci, od wnuczka, od kuzynki ze \u015al\u0105ska, od kole\u017canki ze szko\u0142y, od znajomych\u2026 Og\u00f3lne, sztampowe, albo bardzo ciep\u0142e i osobiste, kr\u00f3tkie albo wr\u0119cz przeciwnie, \u015bci\u015bni\u0119te drobnym maczkiem na niewielkiej przestrzeni. Zbiera si\u0119 je, ogl\u0105da, czyta, komentuje. \u0141adniejsze wtyka si\u0119 za szyb\u0119 rega\u0142u, stawia na kredensie – dekoracje \u015bwi\u0105teczne z epoki przed zalewem plastikowych pisanek i kurczaczk\u00f3w. <\/span><\/p>\n

Wi\u0119kszo\u015b\u0107 poczt\u00f3wek ju\u017c dawno zako\u0144czy\u0142a sw\u00f3j \u017cywot na \u015bmietniku, ale czasem, przypadkiem, ze starej ksi\u0105\u017cki, z dna pude\u0142ka ze skarbami dzieci\u0144stwa, z po\u017c\u00f3\u0142k\u0142ej koperty mi\u0119dzy dokumentami – wysunie si\u0119 kolorowy kartonik. Niepozorny \u015blad \u015bwiata, kt\u00f3ry przemin\u0105\u0142 i ludzi, kt\u00f3rzy odeszli. Zachowajmy go. <\/span><\/p>\n

Magdalena Kossowska \u2013 Dzia\u0142 Udost\u0119pniania<\/b><\/span><\/p>\n

Poczt\u00f3wki z prze\u0142omu lat siedemdziesi\u0105tych i osiemdziesi\u0105tych XX wieku, zbiory prywatne <\/span>Magdy<\/b><\/span><\/p>\n