<\/p>\n
Konstanty Ildefons Ga\u0142czy\u0144ski i jego pi\u0119kny wiersz po\u015bwi\u0119cony matce wielokrotnie jest przywo\u0142ywany w ko\u0144cowych dniach maja. Bo w maju, w tym – jak twierdzi wielu – najpi\u0119kniejszym miesi\u0105cu roku, jest jeden dzie\u0144 szczeg\u00f3lny: Dzie\u0144 Matki. W tym to dniu obdarowujemy bukietami kwiat\u00f3w, czu\u0142ym s\u0142owem lub ju\u017c jedynie wspomnieniem – nasze Matki.<\/span><\/p>\n Nasze Mamy s\u0105 przer\u00f3\u017cne: m\u0142ode, roze\u015bmiane, uszcz\u0119\u015bliwione rado\u015bci\u0105 pierwszego macierzy\u0144stwa i starsze, zadumane, kt\u00f3rych opr\u00f3szone siwizn\u0105 w\u0142osy i spracowane d\u0142onie, \u015bwiadcz\u0105 o przebytych trudach \u017cycia.<\/span><\/p>\n Pisarze \u2013 prozaicy, poeci, dramaturdzy, od wiek\u00f3w najpi\u0119kniejsze swe utwory po\u015bwi\u0119cali Matce; tej, kt\u00f3ra da\u0142a \u017cycie; kt\u00f3ra wychowa\u0142a; kt\u00f3ra towarzyszy dziecku w trudnych chwilach doros\u0142o\u015bci; kt\u00f3ra kocha nad \u017cycie w\u0142asne, ale i tej, kt\u00f3ra kocha\u0107 nie potrafi. <\/span><\/p>\n W literaturze polskiej od czas\u00f3w najdawniejszych Matka jest bohaterem wielu utwor\u00f3w. Matka Polka, matka patriot\u00f3w i \u017co\u0142nierzy, matka cierpi\u0105ca, stra\u017cniczka domowego ogniska, ale i matka wyzwolona z konwenans\u00f3w w gombrowiczowskiej <\/span>Ferdydurke<\/i><\/span>, matka – tyran i despotka u Zapolskiej, matka witkiewiczowska czyli matka demoniczna, matka nieszcz\u0119\u015bliwa, rozdarta w uczuciach \u2013 u To\u0142stoja. Najcz\u0119\u015bciej jednak matka to symbol ciep\u0142a, dobra, oddania, przywi\u0105zania i mi\u0142o\u015bci, mi\u0142o\u015bci – wiernej a\u017c po gr\u00f3b. Te najpi\u0119kniejsze i najwyrazistsze portrety stworzyli najznamienitsi: Mickiewicz, S\u0142owacki, Konopnicka, D\u0105browska, Kaden-Bandowski, Gajcy, Baczy\u0144ski, Herbert, R\u00f3\u017cewicz\u2026 Ja cz\u0119sto wracam do Colette i do jej <\/span>Domu Klaudyny<\/i><\/span>. To ksi\u0105\u017cka wspomnieniowa, a jedn\u0105 z g\u0142\u00f3wnych postaci dzieci\u0144stwa Colette jest w\u0142a\u015bnie matka. Cudowna opowie\u015b\u0107 o matce. Lektura obowi\u0105zkowa.<\/span><\/p>\n Dzie\u0144 Matki powinien by\u0107 radosny, a zatem troch\u0119 u\u015bmiechu od mistrza s\u0142owa, na kt\u00f3rego tekstach wszyscy si\u0119 wychowali\u015bmy. To wiersz o matkach dla matek, a konkretnie<\/span><\/p>\n Do matek, kt\u00f3re swym dzieciom czytaj\u0105 moje wiersze<\/b><\/i><\/span>:<\/b><\/span><\/p>\n Powiedzia\u0142 kto\u015b, \u017cem zmy\u015blny strateg, Wyznaj\u0119, nieraz \u017cal mi szczerze Wyznaj\u0119, my\u015bl\u0119 nieraz czule, Czy spo\u015br\u00f3d mam \u015bpiesz\u0105cych z biura Wiadomo przecie\u017c od stuleci, Lubi\u0119 twarzyczki wasze m\u0142ode <\/p>\n Z uk\u0142onami z okazji Dnia Matki kre\u015bli si\u0119 Jan Brzechwa i Ewa Hadrian.<\/b><\/i><\/span><\/p>\n <\/p>\n Spotkanie z matk\u0105<\/em> – wiersz Konstantego Ildefonsa Ga\u0142czy\u0144skiego opatrzony muzyk\u0105 Vangelisa recytuje Roman Pola\u0144ski<\/p>\n
\n<\/i><\/span><\/span> Bo gdy dla dzieci pisz\u0119 wiersze,
\n<\/i><\/span><\/span>W\u0142a\u015bciwie pisz\u0119 je dla matek.
\n<\/i><\/i>Te z\u0142o\u015bliwo\u015bci nie s\u0105 pierwsze;
\n<\/i>Niech szydzi ten, kto lubi szydzi\u0107,
\n<\/i>A zreszt\u0105… czego mam si\u0119 wstydzi\u0107? <\/i><\/p>\n
\n<\/i>Mateczki, mamy czy mamusi,
\n<\/i>Kt\u00f3ra do r\u0105k m\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 bierze
\n<\/i>I swemu dziecku czyta\u0107 musi.
\n<\/i>\u017bal mi, \u017ce drogi czas jej kradn\u0119
\n<\/i>I \u017ce si\u0119 m\u0119cz\u0105 oczka \u0142adne… <\/i><\/p>\n
\n<\/i>Jak wygl\u0105daj\u0105 te mateczki,
\n<\/i>Mamusie, mamy i matule,
\n<\/i>Kiedy czytaj\u0105 me ksi\u0105\u017ceczki?
\n<\/i>I o czym ka\u017cda skrycie marzy?
\n<\/i>I czy ma mi\u0142y wyraz twarzy? <\/i><\/p>\n
\n<\/i>Lub z pracy, ju\u017c zm\u0119czonych troch\u0119,
\n<\/i>U\u015bmiechnie si\u0119 niekiedy kt\u00f3ra,
\n<\/i>Gdy wspomni moje wiersze p\u0142oche?
\n<\/i>Czy si\u0119 u\u015bmiechnie i, by\u0107 mo\u017ce,
\n<\/i>Pomy\u015bli czasem o autorze? <\/i><\/p>\n
\n<\/i><\/i>\u017be taki rzeczy jest porz\u0105dek:
\n<\/i>Do matek trafia si\u0119 przez dzieci
\n<\/i>Tak jak do m\u0119\u017cczyzn – przez \u017co\u0142\u0105dek.
\n<\/i>Czy to uw\u0142aszcza matkom mi\u0142ym?
\n<\/i>No c\u00f3\u017c, przyznaj\u0119 si\u0119. Zgrzeszy\u0142em. <\/i><\/p>\n
\n<\/i><\/span><\/span>I cz\u0119sto sobie wyobra\u017cam
\n<\/i><\/i>Wasz wdzi\u0119k i powab, i urod\u0119,
\n<\/i>I mimo woli si\u0119 rozmarzam.
\n<\/i>A gdy marzenie mnie ko\u0142ysze,
\n<\/i>Wtedy dla dzieci wiersze pisz\u0119.<\/i><\/p>\n