W ksi\u0105\u017cce Tw\u00f3rcza zdrada. Filmowe adaptacje literatury<\/em> Alicja Helman napisa\u0142a: \u201eW refleksji nad kinem problemy filmowej adaptacji literatury nale\u017c\u0105 do odwiecznych. Wielu badaczy budowa\u0142o modele relacji literacko-filmowych, wielu krytyk\u00f3w opisywa\u0142o \u00abniebezpieczne\u00bb zwi\u0105zki literatury i filmu. Literatura towarzyszy\u0142a przecie\u017c kinu od chwili jego narodzin dostarczaj\u0105c temat\u00f3w, w\u0105tk\u00f3w, bohater\u00f3w, wzorc\u00f3w opowiadania, podsuwaj\u0105c analogie w postaci stosowanych przez siebie \u015brodk\u00f3w, kt\u00f3re filmowcy starali si\u0119 na\u015bladowa\u0107 dost\u0119pnymi sobie metodami\u201d.<\/p>\n Na brak filmowych adaptacji dzie\u0142 literackich nie mo\u017cemy narzeka\u0107. Nie tylko najs\u0142ynniejsze dzie\u0142a polskiej i \u015bwiatowej literatury doczeka\u0142y si\u0119 ekranizacji (wiele z nich by\u0142o nader udanych), ekranizuje si\u0119 r\u00f3wnie\u017c literatur\u0119 popularn\u0105 i to hurtowych ilo\u015bciach. Zagadnienie adaptacji dzie\u0142a filmowego wesz\u0142o r\u00f3wnie\u017c do szkolnych zada\u0144, coraz cz\u0119\u015bciej m\u00f3wi\u0105c o konkretnej ksi\u0105\u017cce na lekcjach por\u00f3wnuje si\u0119 j\u0105 do filmu, do jej zekranizowanej wersji.<\/p>\n Film r\u00f3\u017cni si\u0119 od ksi\u0105\u017cki, tego nikt nie kwestionuje. Warto te r\u00f3\u017cnice dostrzec, wyszczeg\u00f3lni\u0107 i uporz\u0105dkowa\u0107, bowiem wskazuj\u0119 one na niezwykle interesuj\u0105ce mo\u017cliwo\u015bci interpretacyjne. Literatura przemawia do nas s\u0142owem, a film obrazami. Literatura pozwala na skojarzenia, na tworzenia w\u0142asnych wizji, film jest ju\u017c gotowym obrazem. To najprostsze por\u00f3wnanie pomi\u0119dzy materia\u0142em literackim a j\u0119zykiem kina. Ale to dopiero pocz\u0105tek r\u00f3\u017cnic, kt\u00f3re dziel\u0105 sztuk\u0119 s\u0142owa i sztuk\u0119 obrazu.<\/p>\n Subiektywnym okiem spojrza\u0142 na ekranizacje ksi\u0105\u017cek Mariusz Olejarczyk<\/strong>. To tekst dla tych, kt\u00f3rzy kochaj\u0105 i literatur\u0119 i kino.<\/p>\n Ewa Hadrian<\/strong> \u2013 redaktor DNC<\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n O ekranizacjach – subiektywnie<\/strong><\/p>\n Tytu\u0142y ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re doczeka\u0142y si\u0119 swoich filmowych adaptacji, mo\u017cna wymienia\u0107 d\u0142ugo. Adaptacje s\u0105 lepsze i gorsze – jedni tw\u00f3rcy stan\u0119li na wysoko\u015bci zadania, inni natomiast nie porwali ani czytelnik\u00f3w ani widz\u00f3w swoj\u0105 koncepcj\u0105 \u201eprzeniesienia\u201d ksi\u0105\u017cki na szklany ekran.<\/p>\n Czy kolejno\u015b\u0107 ma znaczenie? Wed\u0142ug mnie \u2013 zdecydowanie tak \u2013 najpierw ksi\u0105\u017cka potem film. Oczywi\u015bcie nie wywy\u017cszam tu s\u0142owa pisanego nad dziesi\u0105t\u0105 muz\u0119, bo te dwie formy prezentacji pomys\u0142u autora s\u0105 od siebie r\u00f3\u017cne i potrafi\u0105 wci\u0105gn\u0105\u0107 od pierwszej strony czy minuty. Pow\u00f3d jest inny. Czytaj\u0105c pobudzamy do pracy pot\u0119\u017cn\u0105 moc naszego umys\u0142u \u2013 wyobra\u017ani\u0119. Maj\u0105c przed oczami ksi\u0105\u017ck\u0119 \u2013 \u00a0stajemy si\u0119 re\u017cyserami. W g\u0142owie tworzymy scenografi\u0119, otoczenie, miejsca akcji. Opisywanych przez autora bohater\u00f3w rysujemy sami, zak\u0142adamy na ich nosy takie, a nie inne okulary, czeszemy, ubieramy, sadzamy ich w \u201enaszych\u201d restauracjach i dajemy prowadzi\u0107 \u201enasze\u201d samochody. Oczywi\u015bcie autorzy cz\u0119sto opisuj\u0105 miejsca czy bohater\u00f3w szczeg\u00f3\u0142owo, ale nie s\u0105dz\u0119, \u017ceby nawet bardzo drobiazgowy opis stworzy\u0142 takie same wyobra\u017cenie postaci w g\u0142owie ka\u017cdego czytelnika.<\/p>\n Skoro ju\u017c przeczytali\u015bmy ksi\u0105\u017ck\u0119, mamy w g\u0142owie jakie\u015b wyobra\u017cenie, to nadszed\u0142 czas na obejrzenie filmu. Re\u017cyser, tak jak i my, ma swoj\u0105 w\u0142asn\u0105 wizj\u0119, swoj\u0105 wyobra\u017ani\u0119, w\u0142asne\u00a0 restauracje, samochody i fryzury bohater\u00f3w. Scenarzysta natomiast musi postara\u0107 si\u0119 o to, \u017ceby stworzy\u0107 scenariusz jak najbli\u017cszy fabule ksi\u0105\u017cki, nie zgubi\u0107 wa\u017cnych w\u0105tk\u00f3w i szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Przed filmowcami stoi wi\u0119c bardzo trudne zadanie zaspokojenia naszych oczekiwa\u0144.<\/p>\n Przytocz\u0119 dwie ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3rych ekranizacje mnie nie zawiod\u0142y i wracam do nich do\u015b\u0107 cz\u0119sto. Pierwsz\u0105 z nich jest Milczenie owiec<\/em> Thomasa Harrisa<\/strong>.<\/p>\n
![\"Ok\u0142adka](\"https:\/\/wbp.lublin.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/fot.-1-Thomas-Harris-Milczenie-Owiec-wyd.-Sonia-Draga-2019.webp\")
<\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n![\"Ok\u0142adka](\"https:\/\/wbp.lublin.pl\/wp-content\/uploads\/2020\/11\/fot.-2-Stephen-King-Zielona-Mila-wyd.-Albatros-2014.-200x300.jpg\")
<\/p>\n